Ολοκληρώθηκε στις  10 Ιανουαρίου 2009

Αυτό το γλυπτό είναι εμπνευσμένο από δυο διαφορετικές φωτογραφίες που είχαμε στο σπίτι μας.  Στη μια φωτογραφία ήταν οι γονείς μου στη Γερμανία το 1984 και στην άλλη ήμουν εγώ όταν ακόμη φορούσα τα βαφτιστικά μου ρούχα, δώρο από τη νονά μου Στέλλα Βελονάκη.

Θα ήθελα να αναφέρω λίγα λόγια για τους γονείς μου. Ο πατέρας μου, Ιωάννης Κουτάντος του Δημητρίου, γεννήθηκε στην Αξό το 1935. Ήταν το δεύτερο παιδί μιας πολύτεκνης οικογένειας με οκτώ αδέρφια. Δύσκολα χρόνια, ανάγκασε τον πατέρα του να τον δώσει βοσκάκι στο διπλανό χωρίο στα Ανώγεια σε ηλικία 10 ετών. Η δουλειά του ήταν ‘μαντρατζής’, τη μια ημέρα κατέβαινε στα Ανώγεια με το γαϊδουράκι φορτωμένο ξύλα που έσπαγε και δεμάτιαζε από τη Νίδα, απόσταση 20-25 χιλιομέτρων, και την άλλη μέρα επέστρεφε με φαγητό για τους βοσκούς στους πρόποδες του Ψηλορείτη. Αυτό το δρομολόγιο συνεχίστηκε για κάποια χρόνια. Όταν ο πατέρας του πέθανε ανέλαβε να βοηθήσει, ως πρωτότοκος γιος, τα αδέλφια του ώστε να μεγαλώσουν, να σπουδάσουν, να βρουν μια δουλειά και να αποκατασταθούν, δηλαδή να παντρευτούν.

Η μάνα μου, Μαρία Μπλάζου του Εμμανουήλ και της Ζαχαρένιας γεννήθηκε στην Αξό το 1951. Ήταν το πρώτο παιδί της οικογένειας και ακολούθησαν άλλα τρία, ο Γιάννης, η Γεωργία και η Θεονύμφη. Δύσκολα χρόνια, η μάνα μου σταμάτησε το σχολείο όταν αποφοίτησε από το Δημοτικό γιατί ως κορίτσι δεν μπορούσε να συνεχίσει σπουδές, αρραβωνιάστηκε στα 15, αλλά τα αδέλφια της σπούδασαν, ο αδελφός της ο Γιάννης μαθηματικός, η Γεωργία κοινωνική λειτουργός και νηπιαγωγός, και η Θεονύμφη νοσηλεύτρια.

Από όταν παντρεύτηκαν η ζωή τους ήταν κοινή, η μάνα μου ανέλαβε τις δουλειές στο σπίτι και την ανατροφή των παιδιών και ο πατέρας μου τις γεωργικές και άλλες εξωτερικές ευθύνες. Χρειαζόταν μεγάλη προσπάθεια από τη μάνα μου να φροντίζει οκτώ παιδιά και να τα διαβάζει όλα ώστε να σπουδάσουν, αλλά και του πατέρα μου σκληρή χειρωνακτική εργασία επτά ημέρες την εβδομάδα, από νύχτα ως νύχτα. Θυμάμαι κάποια χρόνια που ο πατέρας μου ήταν ταυτόχρονα γεωργός, βοσκός, σκουπιδιάρης, κουρέας και πολλά άλλα. Όσο μπορούσαμε βοηθούσαμε και εμείς τα παιδιά. Θέλω να πιστεύω ότι μεγάλωσαν εργατικά παιδιά και σωστά, έτσι επέλεξα να τους φτιάξω με αυτή την μορφή ως σωστούς οικογενειάρχες και γονέους.

Η μάνα μου είχε ιδιαίτερη έφεση στα γράμματα και όταν μεγαλώσαμε και φύγαμε από το σπίτι έκανε για πολλά χρόνια μια λαογραφική έρευνα στη γύρω περιοχή για να μη νιώθει και μόνη, ίσως μια μέρα να εκδοθεί αυτό το υλικό. Ο πατέρας μου ήταν άνθρωπος αισιόδοξος, ακόμη και όταν αρρώστησε με καρκίνο του άρεσε να δημιουργεί ξανά και ξανά κοπάδια με ζώα και να κάνει μεγάλες καλλιέργειες. Πονούσε όταν πονούσε αλλά μετά το άφηνε στην άκρη, έκανε τα καλαμπούρια του και ζούσε τα όνειρά του κάθε μέρα. Απεβίωσε στις 27 Μαρτίου 2004 σε ηλικία 69 ετών. Λένε ότι ένας άνθρωπος δεν πεθαίνει αλλά ζει για πάντα στη μνήμη μας, ανάμεσά μας, ιδιαίτερα άμα είναι πολύ αγαπημένος.

Ολοκληρώθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2004.

Εδώ έχω κάνει το οικογενειακό μας δέντρο. Στον κορμό του δέντρου έχω φτιάξει τους γονείς μου, και στα κλαδιά του εμένα και τα αδέρφια μου.

Η θέση αυτή δεν είναι τυχαία, γιατί πώς σε ένα αληθινό δέντρο πρώτα γίνεται ο κορμός και μετά τα κλαδιά το ίδιο γίνεται και σε μια οικογένεια, πρώτα ενώνονται οι γονείς και μετά γεννιούνται τα παιδιά.

Το δέντρο φαίνετε ως ένας ενιαίος κορμός αλλά δεν είναι, είναι πολλά κομμάτια μαζί τα οποία έχω ενώσει. Το μαύρο χρώμα είναι φλούδα δρυ και το κόκκινο φόντο πίσω είναι φλούδα πεύκου.

Η κορνίζα που έχω κάνει γύρω γύρω δίνει την αίσθηση του κάδρου της φωτογραφίας.

Ολοκληρώθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2013.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο Προμηθέας ήταν ένας από τους τιτάνες. Ο Προμηθέας ήταν αυτός που έκλεψε την φωτιά και την γνώση από τους  δώδεκα θεούς του Ολύμπου και την έδωσε στους ανθρώπους.

Ο Δίας όμως για εκδίκηση τον αλυσόδεσε στο όρος Καύκασος  όπου και πήγαινε ένας αητός και του έτρωγε το συκώτι κατά τη διάρκεια της ημέρας. Κατά τη διάρκεια της νύχτας το συκώτι μεγάλωνε όπως πριν.

Η τιμωρία συνεχιζόταν για χίλια χρόνια, ώσπου πέρασε από εκεί ο Ηρακλής και τον ελευθέρωσε.

Όλο το έργο είναι φτιαγμένο από ένα κορμό δρυ.

Ολοκληρώθηκε στις 14 Ιουνίου 2011.

Εδώ έχω φτιάξει τον ήρωα της μυθολογίας Ηρακλή στον πρώτο του άθλο που πνίγει  το λιοντάρι της Νεμέας.

Σύμφωνα με το μύθο το λιοντάρι κατασπάραζε τους ανθρώπους και τα ζώα και ο βασιλιάς Ευρυσθέας ζήτησε από τον Ηρακλή να το σκοτώσει. Με το πρώτο χτύπημα του ροπάλου το μόνο που κατάφερε ήταν να βουίξουν τα αυτιά του λιονταριού και να σπάσει το ρόπαλο. Μετά το έπνιξε με τα ίδια του τα χέρια.

Στο γλυπτό το σώμα του Ηρακλή και η βάση του είναι ένας κορμός δρυ,  το λιοντάρι είναι φτιαγμένο από πολλά κομμάτια μαζί.

Τα χρώματα στο γλυπτό ταιριάζουν με τα φυσικά χρώματα των ξύλων.